4 Mayıs 2014 Pazar

Hem yazmak istiyor hem de hiçbir  şey yazamıyorum . Yaşıyorsun görüyorsun konuşamıyorsun . Yıllar sonra konuşmayı unutmuş gibiyim . Sözcüklerimi hayallerimi  güzel renkleri olan bir balona kaptırdım. Öylesine güzeldi ki. Öylesine bendi ki. 

Gökyüzüne aşık olmuş kuşlar gibiyim. Uçtukça özgürleşeceğim sanıyorum . Olmuyor . Ben yaklaştıkça kilometrelerce kaçıyor. Umudum . Işığım .. Yıllarca ışığı tanımamış tanıyamamış bir kör gibiyim. Yanımdaki güneşi es geçtim hep . Ve şimdi gözlerim açıldığı halde ışığımı kaybettim... Şimdi  her şey çok uzak her şey çok zor. 

Çıkmaz bir sokakta hissediyorum kendimi. Önüm ardım çevrilmiş . Onlarca yüz , onlarca ses... Hiçbiri sen değilsin . Geceler boyunca gördüğüm onlarca , yüzlerce rüya... Kabuslar, çığlıklarım , göz yaşlarım.. En kötüsü tüm bunlar olurken yapayalnızım. Sen  haklı olarak köşendesin : Mağrur , gururlu,sessiz .. Kırılsan da dağılsan da susarsın sen.Bilirim. Keşke bağırsan ,kızsan bana. Haklısın . Bir insana en iyi susarak cevap verilir. 

Tanıdık bir şarkı çalıyor fonda .Belki zamanın bir yerinde dinlemişizdir. Kim bilir...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder