17 Haziran 2012 Pazar

Babalar Günü

Babalar günü..Günümüzde ticari bir amaç gütse de yine de önemli bir gün... Koskoca bir boşluğun yıl dönümü... Çünkü ben babasız büyüdüm diyebilirim .Babam dayımdı, annemdi, ailenin tüm erkekleriydi, arkadaşlarımdı , sevgililerimdir, aslında babam hiç kimseydi..

Eksikliği ne yalan söyleyeyim büyük bende. Belki de sevgi açlığım bundan ileri gelmekte .Bilemiyorum. Bildiğim tek şey babamın yaşasa da benim için babalık vasfını çoktan yitirmiş olduğudur. Evet ağır bir şey bu biliyorum ama öyle.

Açık konuşalım özellikle şuan Polyannacılık oynamak istemiyorum.Evet güçlü bir kadınım gerçekleri biliyorum . Ama  bazen insan o lanet olası gerçeği inkar etmek ister. Kaderini değiştirmek .Zamanı geriye sarmak ..Ne yazık ki yapamaz .Çok geç anlar bir şeyleri içinde koskoca bir boşlukla yaşar..Zamanla boğazında kocaman bir yumruya dönüşür istekleri..

Aile hayatına hasret kaldım desem yalan söylemiş olmam.Beni annem büyüttü aile içinde büyüyüp gittim ben.Kavga ederken bile dayımı öne sürdüm onun  gövdesi arkasına sindim. Dayım bir kahramandı. Süpermendi hatta ;onun omzundan dünyayı selamlardım  güneşle arkadaş olurdum..Babamsa...Babam ödlek ,yaşamak ve bir yerlere gelmek için başkalarının kuklası olmayı kabul etmiş biriydi.. Çekip gitti ben küçükken. Sonra da arsızca geri geldi. Ailesiyle hayatımda peydah oldu..

Aslında mesele benim hayatım değil. Baba nedir ? Üstlendiği asıl rol nedir ? Bunları merak ediyorum.Gerçekten canını sunabilecek kadar fedakar mıdır ? Yoksa oturup köşesinde izler mi acı çekmenizi ? Bilemiyorum . Bildiğim tek şey evladı için canını sunan babalar olduğu gibi çocuğunun canına ,namusuna göz diken ona tecavüz edip ondan çocuk peydahlayan ,fiziksel ve psikolojik şiddet uygulayan adam müsvetteleri de var. 

Yine de kötü şeyleri görmemek gerek en azından bir süre için..Sadece hak edenlerin babalar gününü kutlayıp gitmek gerek .İyi geceler efendim..


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder