20 Mayıs 2012 Pazar


  
Neleri geride bıraktık şu ana kadar? Kaç kalbi fethettik ya da kırdık? Kaç insanın korkmadan gözlerine bakabildik ? Kaç insana aşık olduğumuzu sandık ? Kaç kişiyle yüreğimizden  gelerek doyasıya güldük ? Kaç kişiyi hatırladık ? Kaç kişiyi unutabildik ? Şimdi durduğumuz yerden arkamıza baktığımızda kaç kişiyi sevgiyle anımsıyoruz ? " Bu satırlar bir şeyleri sorgulamamı sağladı.Sahi kaç kişiyi iyi olarak hatırlıyorum ? İz bırakanlar unutulmazmış ...Sahi kaç kişi iyi intiba bıraktı bende..


Hayatıma bir sürü kişiyi sokmayı sevmedim hiç..Sevmediğim şey ne yazık ki başıma geldi..Bu son olsun dediğimde oysa ki oyun daha yeni başlamıştı.Seyrettim insanları ..Hırsları uğruna oynadıkları küçük oyunları.Bir şizofren edasıyla sanrıyla gerçeği karıştırmalarını...Sanırım ben de onlardan biriyim çoğu zaman ..Hayal ile gerçeği ayırt edemiyorum ...Bir hayale aşığım aslında..Sadece rüyalarımda görebildiğim o adama..Onu asla bulamasam da suretlerini gördüm dünyada..Hep onları izledim..Dokunmak istedim yüzlerine ..Ellerim yandı önce sonra da bana ait olan her şey..Kendi yarattığım ateşte kavruldum..Tıpkı bir zümrüd-ü anka gibi yeniden doğdum usulca..


Aynaya baktım  yara izlerimi gördüm;hala kanlar sürülen dokundukça canımı eskisinden daha çok acıtan yaralarımı...Soyunup aynadaki aksimi izledim...O ben değildim sanki olamazdım da..Zaman bu kadar zarar veremezdi bana ..Kendi kendime  bu kadar zarar vermiş olamazdım....Ne kadar inanmak istemesem de o bendim..İnsanları izlerken aslında kendisi onlardan daha fazla zarar gören ben..


Şimdi pusulası şaşmış bir gemi gibi açık denizde sürükleniyorum.Kara nerede belirsiz..Görmek bu kadar basitken kör adımlarıyla ilerliyorum .. Çözüm elimde iken onu öyle bir ele teslim ettim ki geri alamıyorum..Canımı daha çok yakıyor adımlarım ;duvarlara çarpa çarpa daha da çok yok oluyorum..Bu ben değilim..Olmamam..Olmamalıyım...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder