24 Ocak 2012 Salı

  Uzun zaman oldu yazmayalı .Kelimeler birbirinden korkup kaçarken arkalarından bakmakla yetindim.Söylenecek söz çoktu .Ama yeri değildi hiçbir şeyin .Hiçbir sözcük yerini tutmayacaktı gidenlerin ya da yeni gelenlere kollarını açmayacaktı.

 Bu yüzden sustum.En iyisiydi belki sessizlik.Konuşursam kendi kendime yakalanırdım .Halime gülerdim:"Çocuk musun sen ? Neyin peşindesin ?" diye.Kararsızlığım bocalamam hala geçmişe duyduğum özlem.. İçimde bin bir keşke akıp giden zamanı izledim .Tıpkı  camına değen yağmuru izleyen yaşlı bir kadın gibi.
  
 Unumu eleyip eleğimi astım diye düşünüyorum açıkçası .Bunun için yaşınıza gerek yok .Deneyim denilen yıpratıcı bir hoca ile karşı karşıya kaldığınızda emin olun zaman içinde adınızı bile geride bırakıyorsunuz.Size yeni bir kimlik veriyor .Yeni kıyafetler yeni bir hayat...
    
Bunun geçmişinizden kopmamız anlamına geldiğini sanıyorsanız yanılıyorsunuz..Geçmişinizi mumla aratır deneyimleriniz.Özellikle çocukluğunuzu.Oyuncaklarımızı ararız o huzurlu günleri.Her şey çok uzaktır bizim için . Elde kalan birkaç fotoğraf ,bir çuval keşke ve ortasında kaybolmuş gitmiş yıllarınız...

2 yorum:

  1. Geçmişim geleceğe dair ipuçları vermekle birlikte onun etkisinden bağımsız da kendini yaşayabiliyor. Ve biliyorum, (bilmek zorundayım)gelecek geçmişten daha güzel.

    YanıtlaSil
  2. Her şeyin çok güzel olacağı yalanını kendime defalarca söyledim sanırım.En zor zamanımda ona tutundum herkesi inandırdım bu yalana .Bir tek ben sanırım geçmişin adım adım peşimde olacağı gerçeğinden uzaklaşamadım...

    YanıtlaSil