18 Aralık 2011 Pazar


 Yine ben ..Tekrar yazmaya başlamanın tedirginliği var içimde .Bu sefer kendime sözüm var . İçinde umutsuzluk taşıyan hiçbir şey olmayacak yazılarımda .Ne bitmemiş bir aşkın kırıntısı ne bir hüzün balonu Hiçbir şey..Evet aşık oldum Ve her güzel şey gibi bitti ...
  
 Başlangıçlar ve bitişler..Tam bir kısır döngü aslında...Her bitiş yeni bir başlangıcın kapısı aslında.Tıpkı her ölümün arkasından yeni bir canın dünyaya katılacağı gibi..Dünya dönmeye devam ettikçe bu döngü süregelecek. Düğünlerde "ay yok ben oynamam beceremem" diye bir bahane kabul etmeden seni de içine katıp oradan oraya sürükleyecek.Bulutsuzluk Özlemi'nin bir şarkısı var "Yaşamaya Mecbursun" diye .Aynı o hesap.
   
 Duygu dolu bir şeyler yazayım diye tasarlamadım aslında zaten ben tasarladıklarımın çoğunu beceremem ya da sıkılıp yarıda bırakırım.Nedendir bilmem.Bazen gelir ki bir şeye ulaşmak için çok çaba harcarım deyim yerindeyse her şeyi yaparım.Ama elde edince tüm cazibesi biter benim için.İlişkilerimde de durum aynıdır .Her hatun gibi "beni seven beni olduğum gibi kabul eden birini arıyorum" derim arada.Bu kalıplara uyan birini bulduğumda da cıvıklık o bu derken soğurum o adamdan.
  
 Aslında insanların aradığı şey bir ütopyadan ibaret.Kafamızda yarattığımız bir insana atfetmek istediğimiz binlerce özellik var :Yakışıklılık,zeka ,sadakat,zevk sahibi olması ve tabi ki tüm kadınların vazgeçilmezi olan para..
  
 Hadi ama kandırmayalım birbirimizi .Kurduğumuz hayallerin pembe panjurların öpücükle değil para ile satın alınabileceği bir gerçek.Evet her kadın çalışmalı kendi ayaklarının üzerinde durmalı . Durmalı ki eğer bir gün evlilikte bir yol ayrımı gerekiyorsa cesur olmalı. Gerçi bu cesaret ekonomik güçten değil kişiliğin getirisi ama para da bir etken değil mi ?
  
 Bazen kendi yarattığımız insana aşık olabiliyoruz .Ne bazeni ya çoğu zaman .O kadar mükemmelleştiriyoruz ki onu insan olmaktan çıkıyor."Ruh eşi" deniliyor ya bence o kavram tam olarak buna tekabül ediyor .Çünkü öyle bir varlık ancak ruha eş olabilir bedene değil .O bizim bilinç altımız hayallerimiz ..Oysa gerçek sanıldığından farklı..
   
Birkaç ay önce benim "mükemmel" diye tabir ettiğim biriyle tanıştım .Sevdim aşık oldum o bilindik süreç yaşandı.Ama birçok fark vardı. Sevgili değildik .Adamın zaten halihazırda bir sevgilisi vardı.Birçok çevrede sadık diye adlandırılan bu adamla yollarımız ayrılmaya başladığı gün bütün defolarını gördüm.Yine de aptal aptal sevdim (hala da arada seviyor olabilirim)  Sonrası Sonrası iyilik sağlık işte Aşk gidince akıl geri gelirmiş hasar tespiti yaptık .Kendimize çeki düzen verdik .
   
Demiştim ya her bitiş bir başlangıca gebe.Daha öğrenciyiz Daha genciz Yolun başında olduğuma inanmasam da ortalarına da yaklaşmadığım kesin orada arada bir yerdeyim işte .Aptal aptal gülümsüyorum yine .Bende çoğu insanın imrendiği bir huy var : Her şeye rağmen gülümsemek .. Umudum bazen azalır "Benden bir yol olmaz" derim. Ama yine de bir bok varmış gibi gülümserim.Hayata karşı en büyük silahımdır benim .

  Ne çok yazmışım ben Çenem çoğu zaman düşüktür klavyem de düşükmüş bunu da öğrenmiş oldum.Yine de içimde bir rahatlama var ."Yazdım rahatladım"  meselesi  işte tam bu anda devreye giriyor .Yukarı çıkıp yazdıklarımı okuyunca "Ulan ne güzel de yazmışım be"ile"yazının içine etmişim abiciğim" arasındaki süreye "Yazdım rahatladım" deniliyor. En iyisi 2. evreye geçmeden uyumak ..Ama gitmeden şu malum şarkıyı paylaşmadan edemeyeceğim ..İyi geceler efendim..


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder